Logjam, 2015’te açıklanan ve TLS’in anahtar değişim aşamasını hedef alan bir kriptografik saldırıdır. Temel fikri, bağlantının güvenliğini kırmak yerine, bağlantıyı zaten kırılabilir bir güvenlik seviyesine düşürmeye zorlamaktır. Saldırının dayanağı, geçmiş ihracat kısıtlamalarından miras kalan kasıtlı olarak zayıflatılmış şifreleme yapılandırmalarının sunucularda hâlâ etkin bırakılmış olmasıydı.

Logjam, TLS el sıkışmasını ortadaki bir konumdan kasıtla zayıflatılmış Diffie-Hellman parametrelerine düşürerek oturum anahtarının kırılmasını mümkün kılan bir düşürme saldırısıdır.

Saldırı Nasıl İşler?

TLS bağlantısı kurulurken taraflar, ortak bir gizli anahtar üretmek için Diffie-Hellman anahtar değişimi kullanabilir. Bu değişimin güvenliği, kullanılan asal sayının uzunluğuna bağlıdır. Logjam saldırısında, iki taraf arasına giren saldırgan el sıkışmayı değiştirerek her iki tarafı da ‘export’ sınıfı denen 512 bitlik zayıf parametreleri kullanmaya ikna eder. Bu boyuttaki bir asal sayı, önceden yapılan ağır bir hesaplamanın ardından pratik sürede kırılabildiği için, saldırgan üretilen oturum anahtarını elde eder ve trafiği çözer.

Saldırının verimini artıran ince nokta şudur: aynı 512 bitlik asal sayılar internetteki çok sayıda sunucu tarafından paylaşılıyordu. Bir kez yapılan maliyetli ön hesaplama, o asalı kullanan tüm sunuculara karşı yeniden kullanılabiliyordu. Bu da saldırıyı tekil bir teoriden ölçeklenebilir bir tehdide dönüştürdü.

Neden Kritikti?

Logjam, bir bağlantının şifreli görünmesinin tek başına yeterli olmadığını gösterdi; kullanılan parametrelerin gücü de en az algoritma seçimi kadar belirleyicidir. Saldırının gerçekleşmesi için trafiği araya girip değiştirebilen bir konum gerektiğinden, bu bir tür ortadaki adam saldırısı senaryosudur; kamuya açık Wi-Fi gibi ortamlarda ya da ağ altyapısını kontrol edebilen aktörler için ulaşılabilir bir tehditti.

Zafiyetin altında yatan mekanizma, asimetrik şifreleme güvenliğinin matematiksel parametre seçimine ne kadar bağlı olduğunu somutlaştırır; algoritma sağlam olsa bile, zayıf bir asal boyutu tüm güvenliği anlamsız kılar.

Nasıl Kapatılır?

Savunmanın ilk adımı, sunucularda export sınıfı zayıf şifreleme takımlarını tümüyle devre dışı bırakmaktır. İkincisi, Diffie-Hellman için en az 2048 bitlik ve tercihen her sunucuya özgü, benzersiz bir asal sayı kullanmaktır; böylece paylaşılan parametrelere karşı ölçekli saldırı imkânı ortadan kalkar. Bu ayarlar doğru yapıldığında düşürme girişimi başarısız olur, çünkü sunucu zayıf parametreleri hiç kabul etmez.

Bu tür yapılandırma zayıflıkları, SSL/TLS protokolü ayarlarının ve TLS el sıkışması aşamasında sunulan şifreleme takımlarının düzenli denetimini gerektirir; çoğu sunucu güvenli varsayılanlarla kurulsa da eski yapılandırmalar zamanla geride kalır. Privia’nın altyapı ve mimari gözden geçirme hizmeti, sunucuların şifreleme yapılandırmasını bu tür düşürme saldırılarına karşı denetleyerek zayıf takımların açık bırakılıp bırakılmadığını ortaya çıkarır.